maandag 14 maart 2011

mrs dalloway

Mrs Dalloway gaat niet alleen over Mrs Dalloway, maar ook over Septimus Smith, die na de Eerste Wereldoorlog overal zijn overleden vriend Evans tegenkomt, en Peter Walsh, een oude vriend van Clarissa en Sally, ooit onafscheidelijk. Sally Seton is een vrouw die weinig voorkomt in het boek zelf maar een grote rol heeft gespeeld in de tijd dat Clarissa nog niet getrouwd was. Ofwel: in de tijd dat nog niemand 'vast' zat in een gekozen rol. Want wat al snel duidelijk wordt is dat er door het hoofd van verschillende personages maar één vraag doolt: Wat als? Jaren terug was Peter namelijk de eerste die Clarissa ten huwelijk vroeg, en Clarissa weigerde. Nog steeds blijft ze herhalen dat ze toentertijd de juiste beslissing maakte, maar het feit dat ze zoveel moeite heeft, jaren later, om daar echt van overtuigd te zijn zegt misschien wel genoeg. En Peter, de man die zich jarenlang verstopte in India en nooit een fatsoenlijke relatie heeft gehad, de man die zegt diep verliefd te zijn op ene Daisy en daarom in Engeland is, Peter heeft precies hetzelfde probleem. (Ik vroeg me meerdere malen af of Daisy wel bestond.)

Alles in dit boek speelt zich af op één dag (‘De loden cirkels losten op in de lucht.’), het feest dat Clarissa geeft die avond moet het hoogtepunt zijn van de dag, maar ook van het verhaal. Ergens tijdens het leren kennen van Septimus wordt je al duidelijk dat er waarschijnlijk iets heel anders gaat gebeuren, iets dat de glans van het feest weg zal nemen. En Woolf weet altijd al waar het naartoe gaat, neemt je vervolgens bij de hand en laat dan zien dat het eigenlijk ook nooit anders had gekund. Want het feest dat perfect had moeten zijn lijkt achteraf enkel mislukt: het drama van Septimus hangt zwaar over Mrs Dalloway heen, en haar vrienden Sally en Peter spreekt ze niet, ook al had Clarissa het hun nog zo beloofd, en ergens ook zichzelf.

Dit boek maakte een enorme indruk, de schrijfwijze is prachtig en Mrs Dalloway is één van mijn favoriete personages geworden; het boek één van mijn favoriete boeken. Ik vind het moeilijk precies uit te leggen waarom. Ik houd van mensen die een beetje gek zijn. Uitersten. En hoewel Mrs Dalloway misschien wel een beetje braaf lijkt, vooral in de ogen van Peter Walsh, merk je dat ze leeft. Ontzettend. Er gaat zoveel schuil achter ieder gebaar, iedere oogopslag, iedere beweging. Ergens vraag ik me af hoeveel Virginia Woolf er in dit boek zit. Ze was fantastisch.

4 opmerkingen:

  1. Ik moet nog steeds mijn eerste Woolf lezen. Ik weet niet zeker of dit het boek is om mee te beginnen? Op de een of andere manier ben ik nogal geintimideerd door Woolf en bang om haar te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik weet ook niet waar je het beste kunt beginnen aangezien dit mijn eerste van haar was. ik vind het zelf altijd wel prettig om eerst romans te lezen en daarna persoonlijke essays e.d., simpelweg omdat ik dan voor mijzelf het gevoel heb dat ik de auteur beter kan begrijpen.
    maar misschien is het andersom ook wel zo..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beste Kim,

    Zeer fijn vond ik het om dit te lezen. Ik herken je Woolf-leeservaring. Ik kocht het boek in het Engels, maar legde het na een tijdje weg. Ik vond het te moeilijk. Tegelijkertijd was er iets wat mij ontzettend aantrok. Jaren later probeerde ik het nog een keertje, en toen lukt het wel om het helemaal uit te lezen. Ik heb lang niet alles begrepen, maar dat hoeft bij Woolf geen probleem te zijn. Gewoon al dat ritme van de zinnen in je hoofd horen, is een geweldige ervaring. Haar dagboeken wil ik binnenkort graag kopen en lezen. Woolf wordt een schrijfster die ik mijn leven lang zal lezen en herlezen. Recent begon ik in The Waves, en ja hoor, ook nu heb ik het weer weggelegd. Ik moet nog een jaartje (ofzo) wachten voor ik er echt klaar voor ben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Virginia Woolf is een van de meest intrigerende auteurs die ik tot nu toe heb mogen leren kennen. ik heb onlangs Hermione Lee's biografie gelezen en dat is echt fantastisch; haar eerste dagboek-boek heb ik gelezen en ook dat is buitengewoon interessant.

      ik begrijp dus heel goed wat je zegt: lezen en herlezen.

      vooralsnog lees ik Woolf in het Nederlands (behalve haar dagboeken, en Three Guineas en A Room of One's Own); ik heb nog te veel het gevoel dat ik heel veel mis als ik haar proza in het Engels lees. nu wil ik niet zeggen dat ik volledig begrijp wat ze zegt als ik de Nederlandse vertalingen lees; in tegendeel.

      blijven lezen, natuurlijk. afwisselend. misschien kan ik Mrs Dalloway nu wel in het Engels lezen (en volgen) nu ik de vertaling heb gelezen en ongeveer weet wat er gebeurt en wat Woolf vertelt.

      een levenslang proces, waarschijnlijk.

      dank voor je berichtje! en, veel leesgenot toegewenst.

      Verwijderen