zaterdag 30 juli 2016

de ontdekking van de wereld

‘ (..) het regent en ik kijk naar de regen. Wat een eenvoud. Ik had nooit gedacht dat de wereld en ik ooit zo dicht bij elkaar zouden komen. De regen valt niet omdat hij mij nodig heeft en ik kijk niet naar de regen omdat ik hem nodig heb, maar we zijn zo samen als het water van de regen verbonden is met de regen. En ik bedank nergens voor. (..) De regen bedankt ook nergens voor. (..) Ik ben een vrouw, ik ben een mens, ik ben aandacht, ik ben een lichaam dat uit het raam kijkt. Net zoals de regen niet dankbaar is dat hij geen steen is. Hij is een regen. Misschien is dat wat je leven zou kunnen noemen. Niet meer dan dat, maar wel dat: leven. En alleen maar leven is een kalme vreugde.’

Uit De ontdekking van de wereld van Clarice Lispector (p. 87).

2 opmerkingen:

  1. ook blijven haken bij (aan?) dit fragment? ik heb het keer om keer herlezen (tijdens die stormachtige regendagen in juni) - https://woordjes.wordpress.com/2016/06/24/kalme-vreugde/

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. kort na dit fragment heb ik wel even gepauzeerd maar ik weet niet of dat per sé met de woorden te maken had. ben blij dat ik dat gedaan heb, ik kon het even niet aan, ofzo, het kwam niet binnen. nu wel..

      ik kon me herinneren dat ik er bij jou over gelezen heb toen ik Lispectors woorden las. ze schrijft eenvoudig en aards en direct maar zo onvergelijkbaar. heel, heel bijzonder.

      Verwijderen

[ overleeslijstgoodreadstumblr ]

search