zaterdag 7 april 2012

open stad

‘(..) de melodie deed me zozeer denken aan de ochtendlijke bijeenkomsten uit mijn jeugd dat ik de plotselinge verwarring en gelukzaligheid ervoer van iemand in een statig oud huis met in de verte een spiegelwand, en de onmiskenbare aanblik van een wereld die zich verdubbelt. Ik kon nog onmogelijk zien waar het tastbare universum eindigde en de weerspiegeling begon. Deze navolging tot in de details van elke porseleinen vaas, elke dofglanzende plek op elke gevlekte teakhouten stoel, strekte zich uit tot aan de plek waar mijn spiegelbeeldige ik half omgedraaid was blijven staan, net als ik. En mijn dubbelganger begon precies op dat moment met hetzelfde probleem te worstelen als zijn al net zo beduusde origineel. In leven zijn, zo scheen me toe terwijl ik daar stond met al mijn verdriet, was zowel het origineel zijn als de weerspiegeling, en dood zijn, dat was alsof je werd afgescheiden en alleen nog maar weerspiegeling was.’

Uit Open Stad van Teju Cole (p. 235).

3 opmerkingen:

  1. Ik heb dit boek al een paar maanden in huis, maar moet het nu toch maar eens gaan lezen, zeker nu het het volgende #twitlit-boek van NRC Boeken wordt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ik zag het ja! Bas Heijne kiest goede boeken uit voor zijn leesclub.

      Verwijderen
  2. Mee eens; ik ben nu nog druk bezig met The Submission (overigens zonder mee te doen aan de #twitlit-besprekingen, meer omdat ik dat ook op de plank had), maar het lijkt me een aardig experiment om straks bij Open City wel mee te lezen met wat anderen op dat moment uit het boek halen. Nu nog de tijd vinden om de boeken waar ik nu bezig ben uit te lezen...

    BeantwoordenVerwijderen

search